Ik voel me een ancien in Gent. Waar zijn die 4 jaren plots naartoe gegaan?

Het is ongeveer de vierde keer dit jaar dat ik een plaatsje zocht in Hot Club de Gand. Het café zit er altijd stampvol, en toch wou ik het per se nog eens proberen. Deze keer had ik touche.

Ik ga aan het tafeltje zitten met Ella. We kwamen net terug van de film ‘Three Billboards Outside Ebbing, Missouri’ in de Sphinx. Echt een aanrader. Lang geleden dat ik nog zo’n goeie film had gezien. Ik loop naar de bar en ik bestel voor ons beiden een Westmalle tripel.

Ella en ik zitten op dezelfde golflengte. Allebei een paar maanden uit een serieuze relatie en allebei absoluut nog geen zin om als volwassene door het leven te gaan.

Of ik in ieder geval nog niet. Ik heb daar absoluut geen zin, ook al ben ik niet langer de 18-jarige die zijn eerste stapjes zet in het Gentse nachtleven. Ik moet zogezegd weten wat ik wil. De mensen die mij kennen zullen dit beamen, maar ik heb een hekel aan dingen die zogezegd moeten.

Ella vertelt wat over de zaken die haar bezighouden en lucht haar hart waarop ik plots een reeks berichten kreeg van mijn zus. Ze vertelde hoe, zonder inspraak, de lonen van ziekenhuisapothekeressen worden verlaagd. Mooi, nog iets dat gebeurt zonder inspraak, maar gewoon netjes wordt bepaald van bovenaf.

Afgelopen weekend kregen we een bewonersbrief. De brief liet de bewoners van onze straat op de boerebuiten weten dat over een paar jaar 70 vrachtwagens per dag zullen passeren. Ah oké.

Paar weken geleden informeerde de stad mijn ouders dat hun bedrijf kans loopt op onteigening omdat ze er een kanaal willen aanleggen. Top.

Laat je vooral gaan. Pak alles wat niet van jou is. Alles wat deze drie zaken gemeenschappelijk hebben is … geld. En met geld komt macht.

Ik had al van jongs af aan door dat ‘eerlijk’ en ‘gelijk’ er niet echt altijd zijn. Ik liep als 10-jarige de klas eens uit omdat ik straf kreeg voor iets dat ik niet had gedaan. Zo heb ik wel nog anekdotes van in het middelbaar (wie weet deel ik ze wel eens).

Ewel, en samen met ‘moeten’ heb ik een hekel aan liegen, onrecht en onoprecht zijn.

Soms ben ik nog altijd een verdomd naïef kind, en wens ik uit de grond van mijn hart dat gelijkheid er was. Dan vraag ik mij toch af welke idioot het woord en concept hiërarchie heeft uitgevonden.

Neen, ik blijf liever nog even jongvolwassene dan alleen een volwassene.